Gazeta Powiatowa
Statystyki
  • Artykuły w serwisie: 8830
  • Odwiedziny: 653267
  • Użytkowników: 377

Stanisław Wyspiański, witraże, polichromie


11.10. Warszawa (PAP) - " Kochani żegnajcie. Mam nadzieję, że jesteście usatysfakcjonowani. Spróbujmy się rozstać - mówił do rozentuzjazmowanej publiczności na warszawskim Torwarze Leonard Cohen. Niedzielny koncert legendarnego piosenkarza trwał blisko 4 godziny.
Leonard Cohen, kanadyjski bard i poeta, ulubiony piosenkarz kilku pokoleń, rozpoczął swój koncert od wielkiego przeboju "Dance Me To The End Of Love". A potem jeden po drugim wykonywał swoje najlepsze, najbardziej znane utwory.
Repertuar koncertu, składającego się z dwóch, trwających po półtorej godziny części, stanowił rodzaj retrospekcji najważniejszych okresów w karierze Cohena. Piosenkarz przypomniał, zwłaszcza utwory z lat 80. i 90, ale też wcześniejsze i te, najnowsze, z ostatniego albumu "Songs from the Road".
Piosenkarz witając się z warszawską publicznością, dziękując za serdeczne przyjęcie dość melancholijnie powiedział: "Życie jest krótkie, a drogi są dalekie. Kto wie czy się jeszcze spotkamy".

Publiczność jak zamagnetyzowana wysłuchała m.in. "Everybody Knows", "Bird on The Wire", "In my secret life", "Sister of Mercy", "Hallelujah","I'm Your Man","Chelsea Hotel","So Long Marianne" i "Suzanne". "Wystarczy wymienić któryś z tytułów piosenek Cohena, a już się słyszy jego piękny mocny, męski głos - powiedziała w przerwie koncertu Urszula, studentka z Łodzi.
"Dobrze się stało, że i w Warszawie, podobnie jak wcześniej w Katowicach, Cohen zaśpiewał też dwie nowe piosenki - powiedziała PAP Agnieszka Kloryga z agencji Jazz raz po raz, która organizowała koncert. - Jedna z nich +I feel so good+ jest przepiękną balladą, będącą zapewne formą podsumowania i twórczości, i życia. Ale taka jest już atmosfera tych koncertów i tej trasy" - dodała.
Każdy utwór Cohena był nagradzany ogromnymi brawami. Piosenkarz uchylał kapelusza i dziękował i publiczności, i towarzyszącym mu muzykom. Powiedział też, że jest dla niego prawdziwym honorem to, że wśród publiczności znajduje się Lech Wałęsa.
Cohenowi towarzyszył zespół znakomitych muzyków; byli to m.in. Javier Mas, hiszpański wirtuoz egzotycznych instrumentów strunowych; kontrabasista i gitarzysta basowy Roscoe Back; grający na saksofonach i harmonijce Dino Soldo, który także śpiewał, podobnie jak Neil Larsen, obsługujący również organy Hammonda. Bob Metzger grał na gitarach elektrycznych, a Rafael Gayol na perkusji. Był też duet wokalny Sisters Web.
W finale koncertu Cohen zaśpiewał swój superprzebój "Famous Blue Raincoat" i wówczas okazało się, że publiczność nie zamierza pozwolić piosenkarzowi zejść ze sceny. Owacjami na stojąco skłoniła artystę do bisów, które przerodziły się w minikoncert, trwający blisko godzinę. Nawet stanowiący pewną aluzję utwór "I Tried to Leave You" nie pomógł. Piosenkarz jeszcze bisował kilkakrotnie.
Warszawski koncert Deutsche Bank Invites Leonard Cohen był drugim występem w Polsce w ramach obecnej światowej trasy koncertowej, która rozpoczęła się 25 lipca w Zagrzebiu, a zakończy 11 grudnia w Las Vegas.
Poeta i piosenkarz Leonard Cohen urodził się 1934 r. w Montrealu. Występuje od ponad 40 lat. Jego twórczość określana jest jako piosenka autorska w gatunku folk rock. W dorobku Cohena znajduje się blisko 20 albumów i wiele singli. W 2003 r. otrzymał z rąk gubernatora generalnego Kanady Order of Canada, najwyższe odznaczenie kanadyjskie, przyznane mu za wybitny wkład w rozwój kanadyjskiej kultury. W 2008 r. przyjęto go do Rock and Roll Hall of Fame, prestiżowego muzeum rock and rolla i rocka, honorującego artystów, którzy wnieśli zasadniczy wkład w rozwój tego gatunku. (PAP)
abe/ saw/
reasons why women cheat on their husbands what makes a husband cheat online
read here open why men cheat
Stanisław Wyspiański urodził się 15 stycznia 1869 roku w Krakowie, a zmarł 28 listopada 1907 roku w Krakowie. Był polskim dramaturgiem, poetą, malarzem, grafikiem, projektantem mebli. Tworzył w epoce Młodej Polski. Nieoficjalnie nazywany był Czwartym Wieszczem Polskim.
W latach 1887 – 1890 i 1896 – 1897 Wyspiański uczestniczył w wykładach z: historii, historii sztuki i literatury na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Następnie rozpoczął studia malarskie w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie dyrektorem w tamtym czasie był Jan Matejko. Wyspiański był zdolnym i wyróżniającym się uczniem, dlatego Matejko zaproponował mu współudział w wykonaniu zaprojektowanej przez niego polichromii, w odnawianym Kościele Mariackim. Pod koniec lat 90-tych XIX wieku Wyspiański zaprojektował i częściowo wykonał polichromię w restaurowanym Kościele Franciszkanów, która składała się z: motywów kwiatowych, heraldycznych, a także geometrycznych i witraże: bł. Salomei i św. Franciszka oraz Boga Ojca. Wyspiański zdobył nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności za pejzaże z kopcem Kościuszki. W 1906 roku Wyspiański został profesorem Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, był też członkiem krakowskiej Rady Miejskiej. Wyspiański był jednym z założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Wyspiański studiował też malarstwo w Paryżu.
W ostatnim okresie życia Wyspiański był słaby i bardzo chorował. Leczył się w Romanowie i Bad Hall, a później przeniósł się do swojej chaty we wsi Węgrzyce. Wyspiański chorował wiele lat i zmarł na nieuleczalną wtedy kiłę.
Stanisław Wyspiański wykonał następujące projekty, witraże i polichromie:
- „Polonia” projekt witraża katedry lwowskiej (pastel),
- fragment polichromii w Kościele OO. Franciszkanów w Krakowie, przedstawiającej kwiaty i wzory geometryczne,
- „Vanitas” projekt polichromii do Kościoła OO. Franciszkanów w Krakowie (pastel),
- „Madonna z dzieciątkiem”, fragment, projekt polichromii do Kościoła OO. Franciszkanów w Krakowie (pastel),
- cykl „Cztery żywioły”, szkice do polichromii Kościoła OO. Franciszkanów w Krakowie (rysunki kredką),
- Konstelacja gwiezdna „Bliźnięta”, karton do polichromii Kościoła OO. Franciszkanów, część górna (pastel),
- „Strącone anioły”, projekt polichromii do Kościoła OO. Franciszkanów (pastel),
- „Malwy”, projekt witraża do Kościoła Świętego Krzyża w Krakowie (pastel),
- „Słoneczniki”, projekt polichromii (pastel),
- fragment projektu witraża do Kościoła Franciszkanów w Krakowie (pastel),
- „Nasturcje”, projekt polichromii Kościoła Franciszkanów w Krakowie (pastel),
- „Bóg Ojciec – Stań się!”, (witraż),
- „Błogosławiona Salomea”, (witraż),
- „Święty Franciszek”, (witraż),
- „Stygmatyzacja św. Franciszka”, (witraż),
- fragment witraża, przedstawiający kwiaty, (witraż),
- „Henryk Pobożny”, kartony do witraży wawelskich, (pastel),
- „Święty Stanisław”, kartony do witraży wawelskich, (pastel),
- „Kazimierz Wielki”, kartony do witraży wawelskich, (pastel),
- Caritas „Maria z Dzieciątkiem”, projekt witraża dla katedry, (pastel),
- Caritas, „Miłość”, replika panneau z filara Kościoła Franciszkanów w Krakowie, (tempera i pastel),
- „Apollo – system słoneczny Kopernika”, projekt witraża, (pastel).
Wyspiański bardzo lubił sztukę gotyku i był przekonany o tym, że sztuka powinna pokazywać czasy, w których powstaje, a nie odwoływać się do stylów, jakie były stosowane w minionych epokach. W jego sztuce religijnej, w kartonach do witraży i polichromii często pojawiają się elementy rodzime z najbliższej codzienności, motywy ludowe.
W swoich witrażach i polichromiach Wyspiański przedstawił: ubóstwo, pokorę, umiłowanie bliźniego, religijną żarliwość oraz mistycyzm. Postacie świętych otoczone są roślinnymi pędami, łodygami, liśćmi, kwiatami, gałęziami różanych krzewów. Osoby święte ukazują całkowite wyrzeczenie się ziemskich dóbr dla służby Bogu.
Stanisław Wyspiański zajmował się projektowaniem i odnawianiem wnętrz w Kościołach w Krakowie. Był Twórcą polichromii i witraży w: Kościele Mariackim, Kościele Świętego Krzyża, Kościele Franciszkanów, Kościele Dominikanów, Katedrze na Wawelu, a także we wnętrzach świeckich, na przykład w Domu Towarzystwa Lekarskiego. W witrażach Wyspiańskiego zachwycające są wielkie powierzchnie szkła w ołowianych i metalowych ramkach. Falujące linie kształtów w witrażach doskonale przechodzą przez podzielone, małe okienka. Sylwetki świętych, którzy zatopieni są w gęstwinach liści, są ożywiane dziwnym, falującym ruchem pnączy, łodyg i kwiatów. Falujące linie to charakterystyczny element sztuki secesyjnej. Inspiracje do swoich prac Wyspiański znajdował między innymi na łąkach krakowskich.

Agata Krawiec z Wrocławia (dziennikarka, modelka, grafik)  2010.11.24


Artykuł (C00238) przeczytano 169 razy.